Decados - ASG Łuków
Forum Łukowskiego teamu ASG

Inne - REGULAMIN OGÓLNY SIŁ ZBROJNYCH

Hugar - 2010-05-02, 10:35
Temat postu: REGULAMIN OGÓLNY SIŁ ZBROJNYCH
REGULAMIN OGÓLNY
SIŁ ZBROJNYCH


ROZDZIAŁ I ZASADY NALEŻNOŚCI ŻOŁNIERZY

PRZEŁOŻONY I PODWŁADNY, STARSZY I MŁODSZY

1. W wojsku obowiązuje hierarchiczny układ stanowisk (władzy) i stopni.
2. Między poszczególnymi osobami ze względu na posiadany stopień wojskowy i zajmowane stanowisko służbowe istnieje określony stosunek zależności.
4. Starszym jest żołnierz, który ma wyższy, a młodszym - niższy stopień wojskowy.
7. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, prezes rady ministrów i minister obrony narodowej są przełożonymi w stosunku do wszystkich żołnierzy oraz pracowników wojska zgodnie z wymową i zakresem uprawnień określonych w Konstytucji oraz ustawach i przepisach wydanych na podstawie tych ustaw.
9. Wobec podległych żołnierzy (osób) przełożony sprawuje funkcje dowódcze (kierownicze) i szkoleniowo - wychowawcze. Jest odpowiedzialny za dyscyplinę, porządek i sprawność organizacyjną ich służb (pracy).
12. Zwracając się do podwładnych (młodszych), przełożony (starszy) czyni to stanowczo, lecz taktownie, zachowując w każdej sytuacji spokój i opanowanie. Ponadto nie wypowiada krytycznych uwag (opinii) w obecności niższych od nich stanowiskiem (stopniem) oraz osób postronnych.

WYDAWANIE I WYKONYWANIE ROZKAZÓW

16. Rozkaz to polecenie podjęcia określonego działania lub zaniechania działania wydane służbowo żołnierzowi (podwładnemu) przez przełożonego lub uprawnionego starszego.
18. W wypadku utraty łączności z przełożonym żołnierz działa samodzielnie - zgodnie z otrzymanym zadaniem, wymaganiami regulaminów i przysięgą wojskową.
22. Żołnierz po otrzymaniu rozkazu potwierdza to słowem "rozkaz" i wykonuje go. Przełożony może sprawdzić zrozumienie rozkazu.
23. O wykonaniu rozkazu żołnierz melduje temu przełożonemu, który go wydał, jeżeli przełożony nie zarządził inaczej.

ROZDZIAŁ II ZASADY ŻOŁNIERSKIEGO ZACHOWANIA SIĘ POSTANOWIENIA OGÓLNE

31. Wobec siebie i w stosunku do osób cywilnych żołnierze są zobowiązani przestrzegać zasad etyczno - moralnych, norm współżycia społecznego oraz zachowywać się z godnością, uprzejmie i taktownie.
32. Poszanowanie języka ojczystego wyraża żołnierskie poczucie tożsamości i dumy narodowej. Używanie słów nieprzyzwoitych świadczy o braku kultury osobistej.
64. Chcąc zwrócić się do żołnierza przebywającego w obecności przełożonego (starszego), należy poprosić o pozwolenie zwrócenia się np.: "Panie Pułkowniku proszę o pozwolenie zwrócenia się do Pana Kapitana Kowalskiego"

ROZDZIAŁ VII SŁUŻBA WEWNĘTRZNA
POMOCNIK OFICERA DYŻURNEGO PARKU SPRZĘTU TECHNICZNEGO

221. Pomocnik oficera dyżurnego parku i dyżurnego punktu kontroli technicznej (PKT) wyznacza się spośród podoficerów i szeregowych służb technicznych. Podlegają oni oficerowi dyżurnemu parku i wykonują jego rozkazy (polecenia), a ponadto:
1)dyżurny PKT przed wyjazdem i po powrocie sprawdza dokumenty kierowcy, sprawność techniczną, zgodność licznika z odpowiednimi dokumentami, przygotowanie do przewozu osób i ładunku oraz stan utrzymania pojazdu. Wyjazdy i powroty odnotowuje się w "Książce ewidencji wyjazdów i powrotów pojazdów mechanicznych";
2) dyżurny PKT melduje oficerowi dyżurnemu parku o wszystkich wypadkach wstrzymania wyjazdu pojazdu z parku oraz nieprawidłowościach stwierdzonych po powrocie pojazdu.
222. Funkcje obu pomocników może pełnić jeden żołnierz - jeśli warunki na to pozwalają.
DYŻURNY BIURA PRZEPUSTEK

223. Dyżurnego biura przepustek wyznacza się spośród chorążych, podoficerów lub szeregowych. Podlega on oficerowi dyżurnemu jednostki. Dyżurnemu biura przepustek podlegają jego pomocnicy.
224. Dyżurny biura przepustek ma prawo kontrolowania osób wchodzących (wychodzących) i pojazdów wjeżdżających (wyjeżdżających) na teren (z terenu) jednostki - odpowiednio do posiadanego stopnia wojskowego i instrukcji służbowej.
225. Dyżurny biura przepustek ponosi odpowiedzialność za wejście (wyjście) interesantów na (z) teren(u) jednostki zgodnie z posiadanymi (wydanymi) przepustkami.
226. Zwrócone przepustki jednorazowe niszczy się codziennie w czasie zdawania służby.
227. Zdanie i objęcie służby dyżurni biura przepustek meldują oficerowi dyżurnemu jednostki.
DYŻURNY STOŁÓWKI ŻOŁNIERSKIEJ

228. Dyżurnego stołówki żołnierskiej wyznacza się spośród podoficerów i starszych szeregowych zasadniczej służby wojskowej.
229. Dyżurny stołówki żołnierskiej podlega oficerowi dyżurnemu jednostki, a w sprawach organizacyjnych - kierownikowi stołówki, wobec którego jest jednocześnie reprezentantem konsumentów.
230. Dyżurnemu stołówki żołnierskiej podlega drużyna obsługi kuchni, a starszy kucharz zmiany ściśle z nim współpracuje.
231. Dyżurny stołówki żołnierskiej ma prawo wydawania wszystkim żołnierzom zasadniczej służby wojskowej poleceń związanych z utrzymaniem porządku i właściwym zachowaniem się w czasie pobierania i spożywania posiłków.
232 Dyżurny stołówki żołnierskiej dopilnowuje, aby należna ilość produktów dotarła do konsumentów. Uczestniczy w pobieraniu produktów spożywczych z magazynu żywnościowego i ich wydawania z magazynu przykuchennego na każdy posiłek.
233. Dyżurny stołówki żołnierskiej melduje oficerowi dyżurnemu jednostki oraz informuje kierownika stołówki żołnierskiej o wszystkich niedociągnięciach występujących w pracy stołówki oraz jej stanie tarnohigienicznym.
234. Zdanie i objęcie służby dyżurny stołówki żołnierskiej meldują oficerowi dyżurnemu jednostki.
DRUŻYNA OBSŁUGI KUCHNI

235. Drużyna obsługi kuchni przeznaczona jest do wykonywania prac pomocniczych oraz utrzymania należytego stanu sanitarnohigienicznego w kuchni. Żołnierz ci przed przystąpieniem do pracy muszą być poddani przeglądowi sanitarnemu.
236. Liczebność drużyny obsługi kuchni ustala się zasadniczo przyjmując: trzech żołnierzy na pierwszych stu żywionych i po jednym na każdych stu następnych.
237. Dowódca jednostki wojskowej może ustalić inny skład drużyny obsługi kuchni, dostosowując go do potrzeb, możliwości oraz stopnia mechanizacji prac kuchennych.
238. Do obierania ziemniaków i warzyw wykorzystuje się urządzenia techniczne, a w razie potrzeby wyznacza pododdziały w składzie zapewniającym wykonanie zadanie do capstrzyku.
DYŻURNY IZBY CHORYCH

239. Dyżurnego izby chorych wyznacza się spośród żołnierzy - sanitariuszy zasadniczej służby wojskowej. Podlega on starszemu lekarzowi i szefowi izby chorych, a pod względem pełnienia służby - oficerowi dyżurnemu jednostki.
240. Dyżurnemu izby chorych podlegają sanitariusze i żołnierze zasadniczej służby wojskowej przebywający na leczeniu w izbie chorych.
241. Dyżurny izby chorych ma prawo wydawania poleceń dotyczących utrzymania dyscypliny i porządku wojskowego żołnierzom zasadniczej służby wojskowej przebywającym na leczeniu i badaniach.
242. Dyżurny izby chorych odpowiada za przestrzeganie porządku dnia ustalonego dla izby chorych, a podczas nieobecności lekarza i szefa izby chorych nadzoruje pracę sanitariuszy oraz organizuje udzielanie pierwszej pomocy medycznej.
243. Dyżurni izby chorych zdanie i objęcie służby meldują starszemu lekarzowi i oficerowi dyżurnemu.
PODODDZIAŁ ALARMOWY JEDNOSTKI (GARNIZONU)

244. Pododdział alarmowy wyznacza się spośród pododdziałów (oddziałów) wojskowych.
245. W uzasadnionych wypadkach może być wyznaczonych kilka pododdziałów alarmowych.
246. Pododdział alarmowy szkoli się zgodnie z planem szkolenia na terenie koszar (obozowiska) lub w ich pobliżu.
247. Skład, uzbrojenie, oporządzenie, wyposażenie, w tym środki transportowe i łączności oraz stopień gotowości do wykonania zadania pododdziału alarmowego, określa dowódca jednostki (garnizonu)
248. Za gotowość pododdziału alarmowego i jego terminowe stawiennictwo we wskazanym miejscu odpowiada dowódca pododdziału (oddziału), z którego został wydzielony.
249. Pododdział alarmowy może być wezwany przez oficera dyżurnego jednostki (oficera inspekcyjnego garnizonu) cały lub w części z określonym uzbrojeniem, oporządzeniem i wyposażeniem.
250. Amunicję pododdział alarmowy pobiera ze swoje pododdziału (oddziału) w ilości nie mniejszej niż do jednokrotnego załadowania magazynków (taśm), jeżeli dowódca jednostki nie zarządzi inaczej.
251. Po użyciu pododdziału alarmowego dowódca jednostki (garnizonu) w razie potrzeby może wyznaczyć kolejny pododdział alarmowy.
252. Na dowódcy pododdziałów alarmowych wyznacza się podoficerów zasadniczej służby wojskowej, a w wyjątkowych wypadkach - żołnierzy zawodowych.
PODOFICER DYŻURNY KOMPANII (BATALIONU)

253. Podoficera dyżurnego kompanii (batalionu) wyznacza się spośród podoficerów zasadniczej służby wojskowej, a w wyjątkowych wypadkach spośród szeregowych. Podlega on dowódcy i szefowi kompanii, a pod względem służby - oficerowi dyżurnemu jednostki. Podoficerowi dyżurnemu podlega dyżurny kompanii
254. Przed odprawą służb, w czasie ustalonym w porządku dnia, podoficer dyżurny przeprowadza zbiórkę żołnierzy wyznaczonych do służb i melduje o tym dowódcy lub szefowi kompanii (żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu przez dowódcę kompanii).
255. Dowódca lub szef kompanii (wyznaczony żołnierz zawodowy) sprawdza przygotowanie żołnierzy do objęcia służby oraz prowadzi instruktaż z nowym podoficerem dyżurnym i zapoznaje go ze stanem ewidencyjnym i faktycznym żołnierzy. Nadzoruje przekazanie magazynu broni przez pełniącego służbę podoficera dyżurnego obejmującemu służbę, zamknięcie, a następnie osobiście plombuje magazyn broni i pojemnik z kluczami.
256. Podoficer dyżurny kompanii odpowiada za przestrzeganie dyscypliny i porządku wojskowego w kompanii.
257. Ma prawo wydawać rozkazy żołnierzom zasadniczej służby wojskowej rozkazy wynikające z obowiązków określonych w instrukcji pełnienia służby.
258. Czuwa nad przestrzeganiem przez wszystkich żołnierzy pododdziału norm współżycia i zasad koleżeństwa oraz sprawiedliwym i równomiernym podzieleniem prac porządkowych, i reaguje na wszelkie naruszenia w tym względzie. Melduje o nich dowódcy pododdziału, a w wypadkach drastycznych - niezwłocznie oficerowi dyżurnemu jednostki.
259. Sprawdza wygląd zewnętrzny umundurowania żołnierzy zasadniczej służby wojskowej wychodzących z rejonu zakwaterowania.
260. Po odprawie podoficer dyżurny obejmuje służbę sprawdza porządek w pododdziale (pododdziałach), przejmuje dokumentację i sprzęt kwaterunkowy zgodnie z "Wykazem sprzętu (materiałów)", sprawdza stan plomb na drzwiach magazynu broni, szafkach hydrantowych, tablicach rozdzielczych, a także sprawność oświetlenia awaryjnego.
261. O zdaniu i objęciu służby podoficerowie dyżurni meldują dowódcy lub szefowi kompanii, a w razie ich nieobecności - wyznaczonemu żołnierzowi zawodowemu, np.: - "PANIE PORUCZNIKU, kapral Zdun melduje zdanie służby podoficera dyżurnego kompanii"; obejmujący - "PANIE PORUCZNIKU, starszy kapral Sobieraj melduje objęcie służby podoficera dyżurnego kompanii".
262. Podoficer dyżurny składa meldunek dowódcy i szefowi kompanii, ich przełożonym oraz oficerowi np.: "PANIE PORUCZNIKU, podoficer dyżurny kompanii kapral Zdun melduje kompanię w czasie przygotowania do apelu porannego (porannego rozruchu fizycznego, toalety porannej itp.). W czasie pełnienia służby nic ważnego nie wydarzyło się: (albo melduje, co się zdażyło).
DYŻURNY KOMPANII (BATALIONU)

263. Dyżurnego (dyżurnych) kompanii (batalionu) wyznacza się spośród szeregowych. Podlega on podoficerowi dyżurnemu kompanii i wykonuje jego rozkazy oraz polecenia. Gdy ten jest nieobecny, pełni jego obowiązki.

ROZDZIAŁ IX ORGANIZACJA SŁUŻBY WARTOWNICZEJ POSTANOWIENIA OÓLNE

288. Pełnienie służby wartowniczej jest wykonywaniem zadania bojowego w każdych warunkach - także w czasie pokoju. Postawa żołnierza podczas pełnienia tej służby świadczy przede wszystkim o jego wartościach bojowych, wyszkoleniu i zdyscyplinowaniu.

ROZDZIAŁ XI PRAWA I OBOWIĄZKI OSÓB PEŁNIĄCYCH SŁUŻBĘ WARTOWNICZĄ WARTOWNIK

430. Służba na posterunku wartowniczym jest wykonywaniem zadania bojowego. Polega ona na ochronie i obronie obiektu (posterunku) oraz osób oddanych pod straż. Wartownik musi ją pełnić w każdych warunkach, nawet gdyby jego życiu groziło niebezpieczeństwo.
431. Wartownik podlega dowódcy warty (pomocnikowi) oraz swemu rozprowadzającemu. Na posterunku jest osoba nietykalną, mającą szczególne uprawnienia.
432. Wartownik na posterunku ma prawo:

1.

wydawać rozkazy związane z pełnieniem służby wszystkim osobom, z wyjątkiem swoich przełożonych ze składu warty;
2.

wymuszać posłuszeństwo wszelkimi środkami przymusu bezpośredniego - z użyciem broni włącznie.

433. Wartownik na posterunku ma obowiązek:

1.

czujnie strzec i zdecydowanie bronić powierzonego mienia (osób);
2.

trzymać zabezpieczoną broń z dołączonym magazynkiem (bez wprowadzania naboju do komory nabojowej) w położeniu określonym w tabeli posterunków i nikomu jej nie oddawać;
3.

nie opuszczać samowolnie posterunku zanim nie zostanie zmieniony lub zdjęty, choćby jego życiu zagrażało niebezpieczeństwo;
4.

udzielić pomocy wartownikowi na sąsiednim posterunku, nie przerywając ochrony powierzonego mu posterunku;
5.

nie dopuszczać - na odległość mniejszą niż podana w tabeli posterunków - żadnych osób, z wyjątkiem tych, którym podlega oraz osób im towarzyszących;
6.

umieć posługiwać się technicznymi środkami łączności i sygnalizacji oraz sprzętem pożarniczym.

434. Wartownikowi na posterunku wolno:

1.

oddalać się dla ratowania życia ludzkiego lub mienia, na taką odległość, aby mógł nadal chronić powierzony obiekt;
2.

odpowiadać tylko na pytania przełożonych, a także udzielać krótkich informacji osobom, jeżeli tak przewiduje tabela posterunków;
3.

schronić się do budki wartowniczej lub pod "grzybek" - nie przerywając obserwacji ochranianego obiektu;
4.

pić napoje które za zgodą dowódcy warty (pomocnika) może zabrać w manierce na posterunek.

435.Szczegółowe obowiązki wartowników określa tabela posterunków.
436.Postępowanie wartownika wobec osób zbliżających się do posterunku:

1.

w warunkach dobrej widoczności:
1.

wszystkie osoby zbliżające się do posterunku lub jego granicy z wyjątkiem dowódcy warty (pomocnika), swego rozprowadzającego oraz osób im towarzyszących, wartownik zatrzymuje wezwaniem "Służba wartownicza - stój", kierując broń w ich stronę i wzywa do zachowania zgodnie z prawem, a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, zaniechania ucieczki, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy;
2.

w razie nie zatrzymania się osoby i niepodporządkowania się wezwaniom określonym w lit. "a" wartownik ostrzega grożąc użyciem broni palnej, wzywając "Stój - bo strzelam" i wprowadza nabój do komory nabojowej;
3.

jeżeli mimo ostrzeżenia "Stój - bo strzelam" osoba nie zatrzyma się, to używa broni, dając pierwszy strzał (ostrzegawczy) w górę; jeżeli i to okaże się nieskuteczne, to wartownik stosuje wszelkie możliwe środki przymusu - do strzału bezpośredniego włącznie.
4.

osobie która zatrzymała się, a także porzuciła broń lub niebezpieczne narzędzie, odstąpiła od bezprawnych działań lub użycia przemocy dopiero po ostrzeżeniu "Stój - bo strzelam" lub po strzale ostrzegawczym wartownik rozkazuje "W tył zwrot, nie odchodzić bo - strzelam bez ostrzeżenia", sam natomiast nie przerywając ochrony obiektu, wywołuje dowódcę warty w sposób podany w tabeli posterunków i przekazuje mu zatrzymaną osobę;
5.

w wypadku próby ucieczki zatrzymanej osoby wartownik daje strzał ostrzegawczy w górę, dopiero potem, jeżeli uciekający nie zatrzyma się, używa broni;
2.

W warunkach ograniczonej widoczności:
1. a) gdy z odległości określonej w tabeli posterunków wartownik nie może rozpoznać zbliżające się osoby, zatrzymuje ją wezwaniem "Stój - służba wartownicza - kto idzie?" kierując broń w jej stronę;
2.

jeżeli wartownik otrzyma odpowiedź "dowódca warty (pomocnik dowódcy warty, rozprowadzający)" rozkazuje "Dowódca warty (pomocnik dowódcy warty, rozprowadzający) zbliżyć się do rozpoznania, pozostałe osoby zostać na miejscu", to zbliżającą się osobę dopuszcza na odległość umożliwiającą rozpoznanie, a w razie potrzeby rozkazuje jej "Oświetlić twarz"
3.

jeżeli rozpozna dowódcę warty (pomocnika) lub swojego rozprowadzającego, to oznajmia "Droga wolna", oraz pozwala mu i towarzyszącym osobom zbliżyć się do posterunku;
4.

gdy na wezwanie "Stój - służba wartownicza - kto idzie?" osoba zatrzyma się, a wartownik stwierdzi, że nie jest to dowódca warty (pomocnik) lub jego rozprowadzający, rozkazuje "Wróć"
3.

jeżeli osoba podająca się za dowódcę warty (pomocnika) rozprowadzającego okaże się kim innym lub nie zatrzyma się na pierwsze wezwanie, to wartownik postępuje w sposób określony w pkt 436.1/b-e.

438. Wartownik wywołuje dowódcę warty za pomocą środków łączności, sygnalizacji, a w razie ich niesprawności - strzałem w górę w następujących wypadkach:

1.

zatrzymania osoby na posterunku;
2.

w razie powstania pożaru na posterunku lub klęski żywiołowej w pobliżu posterunku;
3.

nagłego zachorowania (zranienia);
4.

w innych wypadkach uzasadnionych względami służby, wymagających przybycia na posterunek dowódcy warty (pomocnika) lub rozprowadzającego.



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group